พฤษภาคม 2026
เมืองพอร์ตฟิลลิปเพิ่งลงมติให้ลงโทษผู้ที่นอนหลับในที่สาธารณะ แม้ว่าจะขัดกับความต้องการของชุมชนและคำแนะนำจากผู้ให้บริการในท้องถิ่นก็ตาม
พวกเราผู้ลงนามข้างท้ายนี้ได้คัดค้านการแก้ไขกฎหมายท้องถิ่นที่ปราศจากเหตุผลนี้อย่างต่อเนื่อง
มันมุ่งเป้าไปที่ 'อุปกรณ์สำหรับตั้งแคมป์' โดยเฉพาะ – ที่นอน ผ้าห่ม ถุงนอน และทรัพย์สินส่วนตัวของผู้ที่นอนตามท้องถนน – และให้อำนาจเจ้าหน้าที่ท้องถิ่นในการนำสิ่งเหล่านี้ออกไปเพื่อตอบสนองต่อความกังวลที่ไม่ได้กำหนดไว้อย่างชัดเจนเกี่ยวกับ 'ความปลอดภัยและความสะดวกสบาย'
มันไม่ได้เพิ่มอะไรให้กับกฎหมายท้องถิ่นที่มีอยู่แล้วสำหรับการนำสิ่งของที่ถูกทิ้งร้างหรือก่อให้เกิดการกีดขวางออกไป มันไม่ได้เพิ่มอะไรให้กับกระบวนการที่กำลังถูกใช้เพื่อติดต่อสื่อสารกับผู้ที่นอนอยู่ตามท้องถนนกับผู้ให้บริการท้องถิ่นที่สามารถช่วยเหลือพวกเขาได้
สิ่งที่เพิ่มขึ้นก็คือการอนุญาตให้ลงโทษผู้คนเพียงเพราะพวกเขาไร้บ้านในลักษณะที่ไม่สะดวก ด้วยการยึดสิ่งของที่พวกเขาจำเป็นต้องมีเพื่อความอยู่รอดและความรู้สึกปลอดภัย
ไม่มีสถานการณ์ใดที่การกระทำเช่นนี้ถือเป็นการตอบสนองที่สมเหตุสมผล สอดคล้อง หรือปฏิบัติได้จริงต่อ 'พฤติกรรม' ใด ๆ ทั้งสิ้น
เราขอทราบว่าสมาชิกสภาเทศบาลพอร์ตฟิลลิปสามท่านได้แสดงความคิดเห็นคัดค้านการแก้ไขเพิ่มเติมดังกล่าว เนื่องจากมีศักยภาพอย่างชัดเจนที่จะละเมิดสิทธิมนุษยชนและก่อให้เกิดความเสี่ยงทางกฎหมายต่อสภาเทศบาล นอกจากนี้ เรายังขอขอบคุณเป็นอย่างยิ่งที่มีประชาชนจำนวน 708 คน รวมถึงผู้ที่เคยประสบปัญหาการไร้ที่อยู่อาศัย 105 คน ได้ร่วมแสดงความคิดเห็นผ่านการปรึกษาหารือกับชุมชนอย่างเข้มข้น โดย 76% ของผู้ตอบแบบสอบถามคัดค้านการดำเนินการใด ๆ ที่จะริบสิ่งของจำเป็นต่อการดำรงชีวิตของประชาชน
เมื่อมีคนมากมายบอกคุณว่ามันเป็นความคิดที่ไม่ดี การยืนกรานที่จะทำต่อไปดูเหมือนจะเป็นเรื่องน่าฉงน
แล้วตอนนี้จะทำอย่างไร? เราจะติดตามการบังคับใช้กฎหมายท้องถิ่นที่ไม่จำเป็นนี้ และเราจะไม่เงียบต่อความเสียหายที่มันก่อให้เกิด
เราจะสนับสนุนระเบียบปฏิบัติที่มาพร้อมกับการเปลี่ยนแปลงกฎหมายนี้ ซึ่งกำหนดให้เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นต้องส่งต่อประชาชนไปยังบริการช่วยเหลือในเบื้องต้น – ในขณะที่เราต้องสังเกตว่าสิ่งนี้สามารถทำได้โดยไม่ต้องเปลี่ยนแปลงกฎหมายเลย
และเราจะยังคงผลักดันวิธีการที่แท้จริงเพื่อลดปัญหาการไร้ที่อยู่อาศัยและเพิ่มความปลอดภัยในชุมชน: เช่น โปรแกรมการเข้าถึงชุมชนที่มีทรัพยากรมากขึ้น, การดูแลสุขภาพและสุขภาพจิต, สถานที่ให้อาหารและอาบน้ำ, และที่สำคัญที่สุดคือ ที่อยู่อาศัยที่ปลอดภัยและเข้าถึงได้
